Yazar: Melih Batuhan Düzenli

Mahpustayım şu cihanım zindanında Biçare esiriyim nefsimin emanında Azrail nefesi ensemde gezer iken Kalacak mı son gemim hayat limanında -Bâtuni

Şu divane gönlüme bedbaht bir ömür mü çalındı Ab-ı hayat çeşmem miskal miskal çöker iken Öldüm mü? Yoksa hayattayım da ruhum yüreğimden mi salındı -Bâtuni

*** Kimi düşüşler vardır, ardı sıra insanı peşinden atlatır Bazı ölümler vardır, can verirken ölümü kıskandırır Gurûb ihtişamı ile batan güneşler vardır zamanın fecrinde Güneşi dahi tekrar doğup batmaya utandırır... *** -Bâtuni

Haşmetli bir dolunay gecesi bu geceBıkkınlığıma ortak bir dolunay var bu geceYüreğimin bedbaht karanlığına mı ışıyacakyoksa tek farkBu kez aydınlıkta hüzünlendiğim bir gece mi olacak***Medet ya geceleri aydınlatan bedirBenim gündüzlerim de karanlıkEman ile diz vurdum mehtabınaSen de kulak tıkama feryadımaSende midir o aradığım halaskar çaremYoksa büteyraya kazib midir aydınlığında elem-Bâtuni

Ah! Dertlendik yine karanlığın ışıltısında Cümle alem o zelil aydınlığa koşuversinBize kalan yine gecenin zifiri karanlığındaŞu makus talihimiz parıltılı olmayıversinBize yeten istikbal karanlığın ışıltısında***Köhne ışıltının sarhoşluğu ruhun manasına eman mıdırDevrin parıltılı topluluğu o kalabalık yalnızlığa derman mıdırYa ruhun hakiki aydınlığı karanlığın mefhumunda gizliyseO zelil aydınlık karanlığın sırrına evla mıdır ~Bâtuni~