Bir “an/zaman” ile bir “mekan”, birbiriyle çok sıkı ilişki içerisinde olan ama kendi bağımsızlıklarını da elinde tutan iki mefhum. Bazen an arka planda kalıp mekan ön plana geliyor ve insanda bir his bırakıyor. Aynı iz bırakan bazı anlar gibi mekanlar da iz bırakabiliyor. İnsan bir “an/zaman”a takılı kalabildiği gibi sadece bir “mekan”a da takılı kalabiliyor. Düşünceler bazen o “an/zaman”ın değil de “mekan”ın hissettirdiği coşkuya kavuşmak umuduyla bazen de o “mekan”ın hissettirdiği karambolden kaçmak umuduyla dolanıp duruyor. İşte o “zaman”ı arkada bırakıp “mekan”a odaklandığım bir vakit kaleme aldığım bir karalama.
~KADİM ŞEHRİN DERYASINDA~
***
Ruhun ince bir sızı ile teslim olmuş,
Kadim şehrin ruhuna …
İçine düşüp kaybolduğun kokuşmuş,
Loş köşesinde kalkarak isyana …
Karmaşa oyun oynuyor esaretinde,
Baktıkça daldığın denizin ta dibinde.
Yürüdüğün yollar seni sorguya çekmiş,
Kadim şehrin deryasında.
Oturduğun banklar bile durgun,
Sadece gök anlıyor ruhunu,
Bir şarkı çınlıyor yorgun ağaçlarda,
"Bırak İz Sürsün Şarkılar" …
Kadim Şehrin Sessiz Duvarlarında …
***
(Sevvedehu er-raci ğufire lehu)
~Hasan ORHAN~
16.02.2022
MAVİ OCAK 