Bir "an/zaman" ile bir "mekan", birbiriyle çok sıkı ilişki içerisinde olan ama kendi bağımsızlıklarını da elinde tutan iki mefhum. Bazen an arka planda kalıp mekan ön plana geliyor ve insanda bir his bırakıyor. Aynı iz bırakan bazı anlar gibi mekanlar da iz bırakabiliyor. İnsan bir "an/zaman"a takılı kalabildiği gibi sadece bir "mekan"a da takılı kalabiliyor.… Okumaya devam et KADİM ŞEHRİN DERYASINDA
Veda eden bir dost ve ardına bıraktığı "Zaman mefhumu bir muammadır. Hele ki mazi..." sözü. Defalarca veda etmek ile yüzleşiyoruz aslında ve o zaman mefhumunun muamma olduğunu her anında tecrübe ediyoruz. Bazen veda etmeye değmeyecek vaziyette de kalabiliyoruz, onca vaktin ne uğruna heba edildiğini düşünerek. Veda etmek istediğimiz ancak veda etmeye değmeyeceğini anladığımız o anlar.… Okumaya devam et HER EVVELİN AKABEN AHİRİ
Aşağılık duygusu; evvela yabancılaşma ve inkar etme akabinde sonu gelmeyen bir arayış ve saldırı. İnsanın kendine, etrafındakilere ve nihayet yaşadığı topluma yabancılaşması. Ve elindeki varı yoğu ile bir körün el yordamı ile yönünü ararken elini oraya buraya savurması gibi kendine, etrafındakilere ve nihayet yaşadığı topluma saldırması. Hülâsa yediği kaba tükürmesi. Naçizane etrafımda nazarı dikkatimi çeken… Okumaya devam et YAZIK BE KARDEŞ
Maksadını, matlabını, mesleğini, vasıtalar uğruna peşinde bırakmayanlara selam olsun. Vasıtaların hayatımızın her tarafını hapsedercesine kuşattığı şu çağda mesleğini yani salik olduğu şeyi daha modern tabirle tuttuğu yolu unutmayan insanlar ne mutlu olmalı. Bu vasıtalar maddi olabileceği gibi manevi de olabilir. Her ne kadar faydası olsa bile vasıtanın, bir an maksadın yerine geçtiğinde işin içinden çıkılmaz… Okumaya devam et BİR GARİP ÇARK
MAVİ OCAK 