---

-1-

“Kanun Arapça harfleriyle okumayı değil, sadece yazmayı yasak etmiş olduğu için, çocuğunu iyi teçhiz etmek isteyen her baba ona eski harfleri öğretebilir. Bu, işin sade ve ameli cephesi. Bir de kültür cephesi var. Arap harfi bilmeyen bir genç için Türk tarihinde ve Türk edebiyatında orta seviyeyi bulacak kadar derinleşmek imkansız. (…) Neşriyat Kongresi toplanalı dokuz, on ay var. Yeni harflere çevrilmesi şart olan asgari elli bin kitaptan ellisi değil, belki on tanesi bile çıkarılmadı. Cevap alamayacağınızdan emin, sorabildiğiniz kadar sorunuz: Arap harfi bilmeyen gençlik ne okuyacak? Benim cevabım şu: Kaç yaşında olursa olsun, Latin harflerinden başka, bir de hususi olarak Arap harflerinin elifbesini okuyacak. Tek çare bundan ibaret. İsteyen, deminden beri yazdıklarımın tek kelimesini anlamadan, bana “muhafazakar” desin. Kabul ediyorum. Muhafazakar, tarihinden ve edebiyatından haberi olmayan bir cahilden çok daha ileri bir adamdır. Çünkü taassup ve irtica, bilginin değil, cehaletin öz kardeşidir ve irticacıların en kötüsü bunun tersine inanmaktır.”

~ Osmanlıca, Türkçe, Uydurmaca, Peyami Safa, Ötüken Neşriyat, s.56-58. ~

---